Wandeloefening 2

Een ademoefening die je goed kunt combineren met een stevig wandeltempo, is de wisselende ademhaling (nadi sodhana). Je ademt afwisselend door je linker- en rechterneusgat.

De Svara Yoga ontdekte al duizenden jaren geleden dat we bij een normale ademhaling niet door beide neusgaten tegelijk ademen. Een van de neusgaten is meer geopend en elke paar uur wisselt de dominantie. Inmiddels heeft ook de westerse wetenschap aangetoond dat deze nasale cyclus samenhangt met de hersenfunctie. Als je rechterneusgat het meest open is, dan wordt er een grotere electrische activiteit in je linkerhersenhelft gemeten. Nadi sodhana heeft dan ook tot doel de activiteit in beide hersenhelften meer in balans te brengen.  

Dit is het patroon:
- inademen door je linkerneusgat
- uitademen door je rechterneusgat
- inademen door je rechterneusgat
- uitademen door je linkerneusgat
enzovoort: L in, R uit, R in, L uit.

Je start altijd met links!

Meestal voer je deze oefening fysiek uit: je sluit je met je vingers de neusgaten om de beurt af. In dit geval doe je het mentaal: je brengt je aandacht naar een van beide neusgaten. Je hoeft je niet druk te maken over de vraag of je adem nu werkelijk via de gewenste neusgaten loopt.

Hoe verandert jouw waarneming wanneer je dit doet?

.

Eerst met links

Door onze rechterhersenhelft te activeren, kunnen we het ‘hier en nu’ ervaren. Daarom begin je elke yoga-houding of ademhalingsoefening met links: je begint met je linkervoet naar achter te stappen, je rekt eerst je linkerzij of je ademt eerst door je linkerneusgat in. Daarmee spreken we onze rechterhersenhelft aan. De linkerzijde van ons lichaam wordt immers door de motorische gebieden van onze rechterhersenhelft aangestuurd.

Bij de evenwichtshoudingen zul je merken dat je op je ene voet meestal veel stabieler staat dan op de andere. Dan is het prettig om de oefening eerst op die ‘makkelijke’ voet uit te voeren, om je innerlijke stabiliteit te ervaren. Maar.. de ene keer blijk je stabieler te staan op je rechtervoet, de andere keer op je linkervoet. Met welke voet begin je nu?

Je neusgaten blijken goede voorspellers. Als er meer adem door je rechterneusgat stroomt, dan is er een grotere energietoevoer naar de rechterzijde van je lichaam. Die rechterkant kent dus ook meer ‘onrust’ en je linkerzijde is dan rustiger, stabieler. Dus: als je rechterneusgat meer open is, begin je met links. En andersom.

Met dit laatste komen we trouwens op het terrein van de Svara Yoga, die de effecten van de ademhaling door het linker- en/of rechterneusgat bestudeert en zo de energiestromen in ons lichaam optimaliseert.

 

.

Wandeloefening 1

Wanneer je in een stevig tempo wandelt, kun je dat combineren met verschillende vormen van pranayama (oefeningen waarmee je de adem en subtiele energiestromen in het lichaam beinvloedt).

Een eenvoudige oefening is Brahman Pranayama: je ademt in gedurende 4 stappen en je ademt uit gedurende 6 stappen.

Om het effect te versterken, kun je ook een mudra gebruiken. In het ritme van je stappen druk je je vingertoppen tegen elkaar: (1) duim tegen wijsvinger, (2) duim tegen middelvinger, (3) duim tegen ringvinger, (4) duim tegen pink en daarna start je de cyclus opnieuw.

Je komt met de 6 tellen halverwege een cyclus uit, maar na de volgende cyclus begin je weer op (1). Die onregelmatigheid is in het begin lastig, maar dat went. En het houdt je scherp: als je je aandacht er niet bij houdt, raak je uit je ritme.

De ritmische vingerbewegingen stimuleren de meridiaanpunten op je vingertoppen en daarmee ook de corresponderende gebieden in je lichaam. Omdat je met beide handen tegelijk bezig bent, activeer je ook de motorische gebieden in allebei je hersenhelften. Daardoor verbeter je de synchronisatie van je beide hersenhelften.

O ja, het beste moment om deze oefening te doen is een half uurtje voor het eten.

Bij mij heeft deze oefening onveranderlijk een sterk effect.
Ik ben heel benieuwd om te horen wat jouw ervaring is.