Ongewenste geluiden weggefilterd

Onze oren kunnen zich niet afsluiten – op een minuscuul spiertje na, dat het trommelvlies beschermt tegen te hard geluid. Onze oren staan dag en nacht open. Ons trommelvlies en slakkenhuis registreren elk geluid. Dat we niet letterlijk horendol worden, komt omdat onze hersenen wél selecteren. Ze filteren uit alle geluiden diegene die het meest relevant zijn. Dat maakt dat we ons in een rumoerige omgeving kunnen concentreren op een gesprek. Of dat we het voortdurende tikken van de klok niet meer ‘horen’.

Op dezelfde manier kunnen we ons ook mentaal afsluiten voor geluiden waarbij we ons onaangenaam of emotioneel bedreigd voelen. Met name in onze jeugd kunnen dergelijke processen onbewust plaatsvinden. We ‘horen’ de intimiderende stem van die vreselijke leraar niet meer, of de voortdurend snibbige kritiek van onze moeder, of het eindeloze smalende getreiter van onze oudere broer.

Alleen.. als onze hersenen die speciale alarmerende frequenties effectief weggefilterd hebben, horen we ze ook niet meer in de stem van iemand die we wél graag mogen. En ze zijn ondervertegenwoordigd in het frequentiespectrum van onze eigen stem. We kunnen namelijk alleen de klanken voortbrengen die we horen, toonde de Franse KNO-arts Tomatis aan.

.

Verschillende oren

Hoort je linkeroor hetzelfde als je rechteroor? Of eigenlijk: luistert je linkeroor op dezelfde manier als je rechteroor?

Misschien heb je wel eens gemerkt dat het heel vreemd voelt om de hoorn van de telefoon opeens aan je andere oor te houden. Maar goed, het is lastiger om daar conclusies uit te trekken omdat je hele houding dan verandert.

Luister eens naar muziek terwijl je letterlijk op één oor gaat liggen. Observeer hoe het geluid binnenkomt via je linkeroor en via je rechteroor. Is er verschil in de waarneming, in de ervaring die je hebt?

Als deze vraag je interesseert, probeer het dan zelf uit voor je het vervolg leest. Dan wordt je waarneming daar niet door gekleurd.

.