Eerst met links

Door onze rechterhersenhelft te activeren, kunnen we het ‘hier en nu’ ervaren. Daarom begin je elke yoga-houding of ademhalingsoefening met links: je begint met je linkervoet naar achter te stappen, je rekt eerst je linkerzij of je ademt eerst door je linkerneusgat in. Daarmee spreken we onze rechterhersenhelft aan. De linkerzijde van ons lichaam wordt immers door de motorische gebieden van onze rechterhersenhelft aangestuurd.

Bij de evenwichtshoudingen zul je merken dat je op je ene voet meestal veel stabieler staat dan op de andere. Dan is het prettig om de oefening eerst op die ‘makkelijke’ voet uit te voeren, om je innerlijke stabiliteit te ervaren. Maar.. de ene keer blijk je stabieler te staan op je rechtervoet, de andere keer op je linkervoet. Met welke voet begin je nu?

Je neusgaten blijken goede voorspellers. Als er meer adem door je rechterneusgat stroomt, dan is er een grotere energietoevoer naar de rechterzijde van je lichaam. Die rechterkant kent dus ook meer ‘onrust’ en je linkerzijde is dan rustiger, stabieler. Dus: als je rechterneusgat meer open is, begin je met links. En andersom.

Met dit laatste komen we trouwens op het terrein van de Svara Yoga, die de effecten van de ademhaling door het linker- en/of rechterneusgat bestudeert en zo de energiestromen in ons lichaam optimaliseert.

 

.

Wandeloefening 1

Wanneer je in een stevig tempo wandelt, kun je dat combineren met verschillende vormen van pranayama (oefeningen waarmee je de adem en subtiele energiestromen in het lichaam beinvloedt).

Een eenvoudige oefening is Brahman Pranayama: je ademt in gedurende 4 stappen en je ademt uit gedurende 6 stappen.

Om het effect te versterken, kun je ook een mudra gebruiken. In het ritme van je stappen druk je je vingertoppen tegen elkaar: (1) duim tegen wijsvinger, (2) duim tegen middelvinger, (3) duim tegen ringvinger, (4) duim tegen pink en daarna start je de cyclus opnieuw.

Je komt met de 6 tellen halverwege een cyclus uit, maar na de volgende cyclus begin je weer op (1). Die onregelmatigheid is in het begin lastig, maar dat went. En het houdt je scherp: als je je aandacht er niet bij houdt, raak je uit je ritme.

De ritmische vingerbewegingen stimuleren de meridiaanpunten op je vingertoppen en daarmee ook de corresponderende gebieden in je lichaam. Omdat je met beide handen tegelijk bezig bent, activeer je ook de motorische gebieden in allebei je hersenhelften. Daardoor verbeter je de synchronisatie van je beide hersenhelften.

O ja, het beste moment om deze oefening te doen is een half uurtje voor het eten.

Bij mij heeft deze oefening onveranderlijk een sterk effect.
Ik ben heel benieuwd om te horen wat jouw ervaring is.

Al dat joggen is nergens voor nodig..

Hoor je net als ik tot die groep mensen die niet voor hun plezier hardloopschoenen aantrekken? Dan kan ik je geruststellen: al dat joggen is nergens voor nodig. Gewoon in een flink tempo wandelen (terwijl je je armen actief meebeweegt) is namelijk een eenvoudige en effectieve training. Het is bovendien veel minder belastend voor je gewrichten, dus je loopt minder risico op blessures.

Dat bewegen enorm belangrijk is, staat natuurlijk buiten kijf. Het helpt je gewicht te beheersen, verlaagt je bloeddruk, versterkt je immuunsysteem, verbetert je slaap, je humeur en je zelfvertrouwen. Je krijgt er meer energie door én je voelt je meer ontspannen. Drie keer per week twintig minuten met een verhoogde hartslag bewegen is de minimale hoeveelheid die invloed heeft op ons emotionele brein, blijkt uit onderzoek.

Rustig bewegen blijkt de sleutel tot succes. Zo versterk je je cardiovasculair systeem (hart en longen) en je conditie. Bovendien schakelt je lichaam dan gaandeweg over op vetverbranding. En ook na het sporten draait je stofwisseling nog urenlang op volle toeren.

Er is een eenvoudige formule om te bepalen binnen welke grenzen je hartslag moet blijven terwijl je traint: 220 – leeftijd = maximum hartslag.
Wanneer je loopt om vet kwijt te raken, begin je met trainen in de zone tussen 60% en 70% van je maximale hartslag. Voor een effectieve cardiotraining blijf je in elk geval onder de 80%.

Enig rekenwerk leerde mij dat mijn trainingszone zo tussen de 106 en 123 hartslagen per minuut ligt. Daarvoor is maar een heel bescheiden inspanning nodig. Buiten adem raken is in elk geval uit den boze.

Een bijkomend voordeel is dat je dan van je training ook een yoga-oefening kunt maken door te spelen met ademhaling, mudra’s en aandacht. Daarover meer in een volgende post.

 

(En voor de puzzelaars is nu de vraag: hoe oud ben ik? Gelukkig is je gewicht geen ingredient van die formule..  )